အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ကိုယ်တိုင်ဖူလုံမှုရှိသော်လည်း အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများမှ ကွမ်းသီးတင်သွင်းမှု မြင့်တက်လာ
အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ပြည်တွင်း ကွမ်းသီးကဏ္ဍမှ သက်ဆိုင်သူများက ကွမ်းသီးတင်သွင်းမှုအပေါ် စိုးရိမ် မှုများ ဖော်ပြနေချိန်တွင် ဗဟိုအစိုးရမှ ပေးအပ်ထားသော နောက်ဆုံးအချက်အလက်များအရ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ မြန်မာ နိုင်ငံနှင့် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ အဆို ပါ ကုန်ပစ္စည်းတင်ပို့ရာတွင် ဦးဆောင်လျက်ရှိကြောင်း The Hindu Businessline သတင်းဌာနက ဒီဇင်ဘာလဆန်းတွင် ဖော်ပြသည်။
ထိုကာလတွင် ကုန်သွယ်ရေးနှင့် စက်မှုဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး Piyush Goyal သည် လော့ခ် ဆဘာ (အောက်လွှတ်တော်) သို့ အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ၂၀၂၄-၂၅ ဘဏ္ဍာ နှစ်အတွင်း ကွမ်းသီး ၄၂,၂၃၆ ဒသမ ၀၂ တန်ကို ရူပီး ၁၂၀၈ ဒသမ ၃၄ ကုဋေ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၄၃ ဒသမ ၄၅ သန်း) တန်ဖိုးဖြင့် တင်သွင်းခဲ့ပြီး ၂,၃၉၆ ဒသမ ၂၆ တန်ကို ရူပီး ၁၀၅ ဒသမ ၈၄ ကုဋေ (အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၁၂ ဒသမ ၅၅ သန်း) တန်ဖိုးဖြင့် တင်ပို့ခဲ့ကြောင်း အသိ ပေးပြောကြားခဲ့ သည်။
ယင်းမတိုင်မီ တစ်ရက်အလို တနင်္လာနေ့တွင် ဒက်ရှီနာ ကန်နာဒါ (Dakshina Kannada) မှ ပါလီမန်အမတ် Captain Brijesh Chowta သည် ဖွံ့ဖြိုးမှုအနည်းဆုံးနိုင်ငံများ (LDCs) မှ ကွမ်းသီးများ အကြီး အကျယ်တင်သွင်းမှုနှင့် ပြည်တွင်းကွမ်းသီးဈေးကွက်၊ တောင်သူများအပေါ် သက်ရောက် မှုရှိနေသည်ကို မီးမောင်းထိုးပြခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
ဝန်ကြီး၏ ဖြေကြားချက်အရ အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ၂၀၂၄-၂၅ ဘဏ္ဍာနှစ်တွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ မှ ကွမ်းသီး၁၂,၁၅၅ ဒသမ ၄၀ တန်ကို ရူပီး ၄၄၇ ဒသမ ၇၆ ကုဋေ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၅၃ ဒသမ ၀၆ သန်း) တန်ဖိုးဖြင့် တင်သွင်းခဲ့ပြီး သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှ တန် ၈,၃၅၃ ဒသမ ၇၀ ကို ရူပီး ၃၀၃ ဒသမ ၇၀ ကုဋေ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၅ ဒသမ ၉၇ သန်း) တန်ဖိုးဖြင့်လည်းကောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံမှ ၇,၅၆၉ ဒသမ ၀၃ တန်ကို ရူပီး ၂၇၈ ဒသမ ၂၄ ကုဋေ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၃ ဒသမ ၂၀ သန်း) တန်ဖိုးဖြင့်လည်းကောင်း၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံမှ ၁၁,၅၈၉ ဒသမ ၅၆ တန်ကို ရူပီး ၁၂၉ ဒသမ ၃၅ ကုဋေ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၅ ဒသမ ၃၆ သန်း) တန်ဖိုးဖြင့်လည်းကောင်း တင်သွင်းခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
ပြီးခဲ့သည့် တနင်္လာနေ့တွင် လော့ခ်ဆဘာ (အောက်လွှတ်တော်) ၌ စည်းမျဉ်း ၃၇၇ အရ အဆိုပါကိစ္စကို တင်ပြရာတွင် Capt Chowta က ဖွံ့ဖြိုးမှုအနည်းဆုံးနိုင်ငံများ (LDCs) အချို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အကောက် ခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်၊ အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ကင်းလွတ်ခွင့် (DFQF) ဦးစားပေး ကုန်သွယ်မှုအစီအစဉ်အောက်တွင် သုညအကောက်ခွန်ကို ခံစားခွင့်ရရှိနေကြောင်း ပြော ကြားခဲ့သည်။ အဆိုပါ DFQF သည် မူလက ဖွံ့ဖြိုးမှုအနည်းဆုံးနိုင်ငံများ၏ စီးပွားရေးကို အထောက် အကူပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော ပြဋ္ဌာန်းချက်ဖြစ်သော် လည်း ယခုအခါ အိန္ဒိယတောင်သူများကို ထိခိုက်စေသည့် ပုံစံဖြင့် အလွဲသုံးစား ပြုခြင်းခံနေရကြောင်း ၎င်းက ပြောကြားခဲ့သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ကွမ်းသီးထုတ်လုပ်မှုတွင် ကိုယ်တိုင်ဖူလုံမှုရှိကြောင်း ဖော်ပြပြီး ၂၀၂၃-၂၄ ဘဏ္ဍာနှစ်တွင် တန်ချိန် ၁၄ သိန်းခန့် ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း ၎င်းက ပြောကြားခဲ့သည်။ ယင်းအနက် Karnataka ပြည်နယ်တစ်ခုတည်းကပင် တန်ချိန် ၁၀ သိန်းနီးပါး ပံ့ပိုးပေးခဲ့ကြောင်း၊ သို့သော်လည်း ဤသို့ရှိနေသော်ငြားလည်း သုည-အခွန် တင်သွင်းကုန် အမြောက်အမြားသည် နိုင်ငံအတွင်းသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အဓိက စိုက်ပျိုး ရေးဒေသများရှိ တောင်သူများ၏ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေသည့် မမျှတသော ဈေးနှုန်းကွာဟမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း ၎င်းမှ ပြောကြားခဲ့သည်။
Capt Chowta က ပုံမှန် ကွမ်းသီးတင်သွင်းမှုများတွင် အခြေခံ အကောက် ခွန် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ကောက်ခံကြောင်း၊ သို့သော် DFQF ကင်းလွတ် ခွင့်သည် အဆိုပါကာကွယ်မှုကို လုံးဝပျက်ပြယ်စေ ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ယင်းအားနည်းချက်ကြောင့် ကွမ်းသီးဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းခြင်း၊ ဈေးကွက်မတည်ငြိမ်ခြင်းနှင့် အဆိုပါ သီးနှံအပေါ် မှီခိုနေရသော တောင်သူ သိန်းပေါင်းများစွာတို့၏ စီးပွား ရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
Captain Chowta သည် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး Nirmala Sithara-man နှင့် Piyush Goyal တို့ထံသို့လည်း ကွမ်းသီးအား DFQF အကျိုးခံစားခွင့်များမှ ဖယ်ထုတ်ရန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှု အနည်းဆုံးနိုင်ငံများ (LDCs) မှ တင်သွင်းမှုများအပေါ် ပုံမှန်အကောက်ခွန် ပြန်လည်သတ် မှတ်ရန် တောင်းဆိုသည့် အသေးစိတ် တင်ပြချက်များကို ပေးပို့ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ဖွံ့ဖြိုးမှုအနည်းဆုံးနိုင်ငံများ၏ စီးပွားရေးကို ဆက်လက်ပံ့ပိုးရန် ကတိပြုထားသော်လည်း ယင်းကဲ့သို့သော အခွင့် အရေးများသည် အိန္ဒိယတောင်သူများ၏ စီးပွားရေးလုံခြုံရေးကို ထိခိုက်စေခြင်းမရှိစေရဟု ၎င်းက အလေးထား ပြောကြားခဲ့သည်။
“DFQF ကင်းလွတ်ခွင့်သည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကွမ်းသီးစုပုံတင်ပို့ခြင်း (dumping) အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်သူများ၊ အထူးသဖြင့် ဈေးနှုန်း မတည်ငြိမ်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော ဒက်ရှီနာကန်နာဒါရှိ တောင်သူများအား ဆုံးရှုံးမှုများ ဆိုးရွားစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါတယ်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ကွမ်းသီးထုတ်လုပ်မှုတွင် လုံးဝ ကိုယ်တိုင်ဖူလုံမှုရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ ဈေးကွက်များသည် သုည-အခွန် တင်သွင်းမှုများကြောင့် မတည်ငြိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပါကြောင်း၊ ဒက်ရှီနာကန်နာဒါ နှင့် အခြားကွမ်းသီးစိုက်ပျိုးသည့် ဒေသများရှိ တောင်သူသိန်းပေါင်းများစွာတို့၏ အသက်မွေးဝမ်း ကျောင်းမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကွမ်းသီးအား DFQF အကျိုးခံစားခွင့်များမှ ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ် ပေးပါရန် အစိုးရအား တိုက်တွန်းအပ်ပါကြောင်း” ၎င်းက ပြောကြားခဲ့သည်။
သို့ပါ၍ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်း ကွမ်းသီးဈေးကွက်တွင် ဈေးနှုန်း မတည်ငြိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် ဖွံ့ဖြိုးမှုအနည်းဆုံးနိုင်ငံများ (LDCs) မှ တင်သွင်းမှုများကို DFQF အစီအစဉ်မှ ဖယ်ထုတ်ရန် တောင်းဆိုမှုများ မြင့်တက်လာကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ လက်ရှိတွင် မြန်မာ နိုင်ငံသည် DFQF အရ သုညအကောက်ခွန် (အကောက်ခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်) ဖြင့် တင်ပို့ခွင့် ရရှိနေခြင်းကြောင့် အိန္ဒိယဈေးကွက်တွင် ကြီးမားသော ယှဉ်ပြိုင်မှုအားသာချက်ကို ရရှိထားပါသည်။ သို့သော် အကယ်၍ အိန္ဒိယအစိုးရက ကွမ်းသီးကို DFQF မှ ဖယ်ရှားလိုက်ပါက မြန်မာ့ကွမ်းသီးတင်ပို့မှုသည် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အကောက်ခွန်နှုန်းထားကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေမည်ဟု သုံးသပ်ရပါသည်။
ကောင်းထွဋ်အောင်
The Hindu Businessline, Arecanut imports from nearby countries rise despite India’s self-sufficiency, December 2, 2025.